یادش بخیر بچه تر که بودیم مامانمون برامون شعر حسنی نگو یه دست گل رو می خوندو ما هم کلی حال می کردیم! آخر قصه که می رسید مامانمون بهم می گفت این حسنی بچه خوبی نبود! خیلی دوست داشتم این کتابمو ! آخر سر نفهمیدم این کتاب و چی کار کردم!
حالا همون منوچهر احترامی که این کتاب و نوشته بود دار فانی رو دواع گفت! خیلی مرد دوست داشتنی بود! خیلی با حال و نازنین بود! خدا رحمتش کنه! ما که بدی ازش ندیدم!